
กลับมาสู่บ้านเดิมของใจเถิด
ที่เตลิดไปแล้ว...อย่าคร่ำเคร่ง
เพียงวันนี้รู้สาเหตุด้วยตนเอง
ถือว่าเก่งแล้วหนา..ลองทบทวน
สิ่งใดเสียไปแล้ว....ก็ปล่อยเถิด
ด้วยมันเกิดเกินแก้ยามคิดหวน
ความเศร้าซึม โศกลึก เพียงกระบวน
ที่เชิญชวนให้ตระหนัก..ความเป็นไป
ถึงอย่างไรยังมีมิตรพวกพ้อง
ทั้งรุ่นน้องรุ่นพี่ที่ขานไข
หากอักษรยังเพียงพอกับหัวใจ
ลองเริ่มต้นกันใหม่อีกสักครา
กลับมาสู่อารมณ์ที่รากฐาน
สื่อเพื่อปล่อยความคิดผ่าน ด้านภาษา
ค่อยขยับความคิด จิตวิญญาณ์
เพื่อนำพาตัวเองให้ผ่านไป .






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า