
| เมื่อหน้ากากปลดเปลื้อง.......วงจร เปลือยเปล่าความอาทร........ห่วงให้ เหลือเพียงกลิ่นราญรอน.......การต่อ สู้เฮย มิอยากหยิบมาใช้..............แต่ต้องพึ่งพา เบื้องหน้ามิอาจรู้..............จิตใจ เราต่างรู้เป็นใคร..............หน่อเนื้อ แต่มิอาจรู้ใน..................ดวงจิต ความคิดอาจติดเชื้อ..........จึ่งต้องระวังตน |





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า