
| เ มื่ อ บ ท เ พ ล ง กำ ลั ง เ ริ่ ม ต้ น ... ท่วงทำนองระริกริ้วบนผิวไม้ที่เคยแห้งโหย ทุกห้วงอารมณ์ผสมผสานผ่านสายฝนโปรย ก่อนที่สายลมพัดโชย...นำพาบทเพลง...จากไป หลงเหลือซากบทเพลงไว้เพียง...ความหวัง กับเสียงระริกริ้ว...ที่เคยดังในวันที่ฟ้าอ่อนไหว "สักวันหนึ่ง"...หากได้พบกันอีก...ในวันที่ฟ้าผลัดใบ ท่วงทำนองบทเพลงครั้งใหม่......อยากได้ยิน. |





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า