.jpg)
| .......ยืนยัน........ อาจไม่มีสิ่งใด...ที่ใจคิดจะร้องขอ แม้ต้องใช้ความอดทน..ที่จะเฝ้ารอ..อย่างไร้จุดหมาย เพราะรู้ว่ามันไร้ประโยชน์...ที่จะพูดอะไรมากมาย และสุดท้าย...ก็ไม่มีใครที่ใส่ใจพอ...ที่จะฟัง ฉัน...ปล่อยให้เธอได้พูด...สิ่งที่เธอคิด ปล่อยให้เธอปรับทิศ...หัวใจ...ด้วยความวาดหวัง "ความต้องการ" ของเธอ...มักจะส่งเสียงดัง แต่ฉันก็ยังนั่งฟัง...อยู่อย่างนั้นทุกถ้อยคำของเธอ ฉัน...ไม่ได้เฝ้า "รอ" เธอ...อีกต่อไปแล้ว "รัก"ของเรามันแผ่ว..จนไร้แนวป้องกันความไผลเผลอ แต่ฉัน...ยังอยู่ที่เดิม...ดังก่อนหน้าที่เราพบเจอ แต่ไม่มั่นใจว่าในภาพจำของเธอ...มันคือที่แห่งเดียวกัน อย่างน้อย...ฉันก็ยังไม่ได้จากไปไหน และเธอ...ก็ไม่ได้อยู่ไกลเกินห้วงความฝัน "ช่องว่าง".....อาจเป็นความพอดีดั่งอาทิตย์กับดวงจันทร์ ซึ่งไม่ได้หมายความว่า...เราต้องจากกันเสมอไป. ViVee |
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
