
ไม่เที่ยงแท้ไปหมดทุกรสชาติ
เดี๋ยวมีขาดมีเกินพร้อมเบ็ดเสร็จ
ไอ้ที่ว่าจริงแท้แลก็เท็จ
ยังหมกเม็ดมิให้เห็นเป็นง่ายดาย
อาจสุขดีนาทีต่อก็เหมือนบ้า
อาจอิจฉาทว่าก็ยินดีหมาย
อาจว่าอิ่ม..แต่ยังกินเพราะเสียดาย
จนบ๊ายบายร่างเก่า..ที่เฝ้ารอ.
ฉะไหงจบได้แบบนี้ก็ไม่ทราบ ข้าน้อยไปละ อิอิ





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า