เมื่อฉันเลิกซ่อนหากับความผิดหวัง...

หากชีวิตคือเกมซ่อนหาที่ไม่มีวันชนะ...
ฉันขอหยุดพัก เลิกลดละ ที่จะวิ่งหนี...
ในเมื่อ "ความผิดหวัง" ช่ำชองในหน้าที่...
ตามหาฉันเจอทุกที... ไม่ว่าจะหลบอยู่ที่มุมใด

จะลองเปิดประตูทิ้งไว้... ให้มันเดินเข้ามา
ยืนจ้องมองสบตา... แล้วถามมันว่า มีปัญหาใช่ไหม??
เหตุใดถึงตามไม่เลิกลา หาฉันเก่งกว่าใคร...
หรือที่ตามมาแค่อยากบอกใบ้ ให้ยอมรับความจริงที่เป็นไปเสียที

จะลองจุดเทียนเล่มเล็กบนโต๊ะไว้...
ให้แค่มีแสงรำไร ส่องสว่างไสวมาที่ฉันคนนี้
เผื่อว่า "ความสุข" ที่หลงทางอยู่ซักที่
จะมองเห็นแสงริบหรี่... แล้วตามหาฉันเจอเสียทีในวันหนึ่ง..

ไม่ใช่เพราะคำสาป... ที่ทำให้ความสุขหาฉันไม่พบ
แต่เพราะฉันมัวแต่ "หลบ" จนแสงสว่างเข้าไม่ถึง
หากฉันเลิกซ่อนตัว... ในความกลัวที่ฉุดดึง
ความสุขอาจมาถึง... และทักทายฉันเหมือนที่ครั้งหนึ่งความผิดหวังเคยทำ
~เมี่ยง เมี่ยง~
...09/02/2569...