บอกตัวเองซ้ำ-ซ้ำ ว่าอย่าคิดมาก
เป็นธรรมดาที่ต้องลาจาก . .. ไม่ว่าจะรักมากแค่ไหน
บอกกับตัวเองไม่ว่าอะไร-อะไร
ก็ล้วนผ่านมาเพื่อผ่านไป . .. แค่นั้นเอง
เพราะยังต้องใช้ชีวิตภายใต้เงื่อนไขของเวลา
แม้อยากให้ความสุขเดินช้า . .. แต่เวลากลับยิ่งรัดเร่ง
ฉันได้แต่ภาวนาผ่านคืนฟ้าเงียบและวังเวง
ขอให้โชคชะตานำพาฉันออกจากความคว้างเคว้ง . .
. . ขอให้คุณเป็นเหมือนกับฉันเอง .. . ที่ยังรักเรื่อยมา~*
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
