~*~เพรงมายา~*~
รำพึงคำร่ำพร้อง.............เผดียงกานท์
วางร่ายพจมาน.............บ่งชี้
ความนัยช่างชำนาญ.....การกล่าว
มธุรสเหล่านี้.................ยากแท้เชื่อถือ
สอดสร้อยระบิลระบุระบาย
ก็ละม้ายพระพายเยือน
ยอกลอนวิพากษ์ดุจเสมือน
จะเขยื้อนขยับใจ
แล้วคงทยอยพจนรอน
ทุรทอน มโนมัย
แชเชือนเสมือน ปิติสมัย
ทะนุไว้มิได้นาน
โลกหมุนเปลี่ยนเวียนผ่านวันวารพ้น
ต่างดั้นด้นไขว่คว้าตามหาฝัน
บ้างสบสมสิ่งหมายมากมายครัน
บ้างหลงในหมอกควันอันเลื่อนลอย
ลมพัดหวนทวนเห่ห้อมเวหา
ผลัดฟากฟ้าเปลื้องเงาความเหงาหงอย
คนเหน็ดเหนื่อยเมื่อยท้อยังรอคอย
หวนละห้อยเพรียกหามายาลวง
เวิ้งฟ้ากว้างพร่างแสงเปลี่ยนแปลงสี
เปลวอัคคีโชนฉายที่ปลายสรวง
เกิดเงาภาพทาบหล้าเหมือนว่าลวง
ก่อนพลบล่วงลาหนอนธกาล
เย็นยะเยียบเพียบแปล้บาดแผลพร้อย
เกลื่อนริ้วรอยรักชังประดังผลาญ
ลมหนาวโชยผ่านแผ่วมาแผ้วพาน
ฟื้นตำนานหนหลังหรืออย่างไร
คืนฟ้าดับเดือนแรมลอยแกมหาว
ดาราพราวพร่างสรวงพรายดวงใส
ดาว ดวงนั้น! ลอยคว้างไปทางใด
หรือเร้นในหลืบฟ้าโศกอาดูร
จากนี้คงโดดเดี่ยวและเปลี่ยวเปล่า
อยู่กับเถ้าถ่านฝันอันดับสูญ
เปลวไฟรักมอดเชื้อไม่เหลือกูณฑ์
ทุกข์ก็พูนเพียบในดวงใจรอน
ยามเมื่อลมพัดหวนกำสรวลเศร้า
เหมือนรูปเงาย้อนยอกมาหลอกหลอน
คล้ายครวญคร่ำร่ำหาด้วยอาวรณ์
เสียงสะท้อนสะท้านจากกาลเพรง
ฤๅ รำพายร่ายพร้อง---------เผดียงความ
โลมโลกผลัดโศกทราม-----ล่วงพ้น
ลมหวนห่อนทวนยาม------เลยผ่าน
จึงมิอาจขุดค้น----------ไขว่คว้า คืน* ฝัน
คืน* ในความหมาย กลับสู่สภาวะเดิม
วลีลักษณา
๑๙ มกราคม ๒๕๖๙
ที่มา https://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=waleelaksana&month=01-2026&date=21&group=26&gblog=198
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
