ตัวอักษรมากมายวิ่งในหัว
แต่ละตัวเรียงคำมาตามติด
ตั้งแต่เช้าเย้าหยอกเริ่มออกฤทธิ์
หวานลิขิตขมถ้อยนับร้อยคำ
หกโมงเช้าเก้าโมงเชื่อมโยงบ่าย
งานวุ่นวายหนัก~เบาเข้ากระหน่ำ
ตอบคำถามยิ้มลาจนหน้าดำ
ต่อด้วยสัมมนาเวลาเย็น
ตัวอักษรนับร้อยทยอยหาย
ตลอดบ่ายกลอนฝันนั้นมิเห็น
เลิกงานดึกประจำจนลำเค็ญ
ความจำเป็นเร่งรีบบีบรัดรัว
นักกลอนฝันถึงวันอันว่างว่าง
ชมฟ้ากว้างพฤกษ์ไพรโล่งในหัว
แต่กระนั้นสิ่งหวังยังมืดมัว
ล้าทั้งตัวปิดสวิตซ์แล้วนิทรา






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า