[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[กัลมลี*]

.
.
ดอกมัวหม่นหล่นกองด้วยหมองเศร้า
ทุกข์ลวงเล่า..ลาแล้งแมลงใกล้
เคยจำเพาะเกาะทีหลบหนีไกล
ปัญหาใหญ่..พี่เหงา และ เศร้าซึม

มังตรา

แม้นมาลีดอกหนอสีช่อหม่น
ดั่งเนตรคนมองเพ่งหน้าเคร่งขรึม
ด้วยอาลัยนัยน์เศร้าจินต์เทาทึม
ราวเมฆครึ้มคลุมฟ้าเพียบอาดูร

สลักศิลป์สร้างรักตระหนักรู้
หาใช่ดูดายนิ่งทุกสิ่งสูญ
ทั้งน้ำคำน้ำใจใช่หาร - คูณ
ทวีพูนตามกาลที่นานยาว

จึ่งคำรักสลักห้วงสู่ดวงขวัญ
ปวงเทวัญต่างอวยช่วยสืบสาว
ตราบสุดท้ายครบเครื่องแห่งเรื่องราว
พยานดาวพร้อมพรั่งกระทั่งจันทร์

คำน้องถามอาจพล่อยจนน้อยจิต
น้อมรับผิดเต็มอกแสนโศกศัลย์
แต่นี้จักหักห้ามยามจำนรรจ์
ปล่อยเป็นปัญหาใจน้องฝ่ายเดียว

เถิด...คิ้วคลายขมวดคลายปวดเจ็บ
ยื่นก้อยเก็บ...มือผายสอดปลายเกี่ยว
หากเมินนานมานน้องหมองซีดเซียว
เกรงค่ำเปลี่ยวคืนบาดน้องขาดใจ

ชอบบุปผาใดโรยหลังโชยชื่น
สองมือยื่นตระกองกอดป้องให้~
กระนั้นพี่มิหายคลายอาลัย
จักปลูกใหม่ให้คืนชื่นนิรันดร์

ดวงใจซื่อศรัทธาสง่าเอ๋ย
คนเปิดเผยแวะเวียนมิเปลี่ยนผัน
ยามดวงหน้าเฉยเรียบและเงียบงัน
โอ้...อกขวัญร้าวรอนเต้นอ่อนแล้ว