เริ่มเวลาฟ้าใสระบายฝัน
มืดมนอันคลุมใจให้ห่างเหิน
ก็ไกลแล้วค่อยย่างบนทางเดิน
เถิด...เผชิญย่างเท้าอย่างเข้าใจ
คราเนตรน้องหมองศรีพี่ก็เศร้า
อยากแบ่งเบาทุกข์ทนความหม่นไหม้
ทว่ามิอาจด้นค้นคำใด~
เพียงห่วงใยรออย่างผู้หวังดี
ในความหนาวความเย็นความเร้นลับ
ในมุมอับซ่อนตนคนช้ำปรี่~
เปิดรับแล้วแสงส้มชมรวี
คำกวีนี้ผจงส่งต้อนรับ
ระบายเถิด...ไม่ว่าฟ้าสีไหน
เชิญเคลื่อนไหวเผยด้านอยากขานขับ
สื่อความหมายซุกซ่อนซึ่งซ้อนซับ
หยิบกระชับผ้าห่มเมื่อลมแรง
"สวัสดีหัวใจในวันเปลี่ยน" (เปลวเทียนฯ)
มิว่าเขียนบทใดใจแต้มแต่ง
นั่นคือเธอทั้งหมดพจน์แสดง
คือกล้าแกร่งแห่งใจหาใดเทียม







ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า