[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[มังตรา]

ลมบนหนาวร้าวลึกผนึกโศก
คล้ายดั่งโลกชังหน้าไห้หาโหย
สะท้านเหเซซัดคราพัดโปรย
เยือกเย็นโชยก่อโกรธลงโทษกัน

มองปริบปริบสิบองศาที่มาอยู่
เสียงแว่วกู่บอกสั่งกลับหลังหัน
ใบไม้พริ้วลิ่วยอดตลอดวัน
กรรโชกนั่นกระหน่ำพัดซ้ำวน

ชมดอกไม้ละลานผ่านกระจก
หมู่มวลนกมากมีหลากสีขน
เกาะกิ่งคงส่งเสียงคู่เคียงยล
ไยอดทนความหนาวเคียงคราวกัน

หากมนุษย์สุดนิยมแค่ลมปาก
ความลำบากซัดเซหักเหหัน
กิเลสล่วงดวงจิตคิดไม่ทัน
รู้เหตุนั้นรานรุกพ้นทุกข์ครอง

อยู่ที่นึกฝึกหาสภาวะ
สติอย่าละ..กำกับมั่น..กันผยอง
สิ่งทั้งหลายคลายเริ่มต่อเติมมอง
ปัญญาส่องแสงสว่างทุกทางไป


มังตรา