[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[M.]

ฉันวนว่ายในเงาความเศร้าโศก
ท่ามกลางโลกเก่าใหม่ไร้จุดหมาย
ในวังวนคนที่มีมากมาย
กลับรู้สึกเดียวดายไม่มีใคร

ฟังสิฟังเสียงร่ำร้องของฉัน
เธอรับรู้ถึงมันบ้างหรือไม่
ความถี่ต่างห่างเหินเกินเข้าใจ
คลื่นสัญญาณต่างไปมิได้ยิน

รับรู้ถึงการมีฉันนั้นหรือเปล่า
ฉันปวดร้าวดิ่งร่วงห้วงถวิล
ชีวิตที่ว่ายวนจนชาชิน
กับการรินของสายธารที่ผ่านตา

บาดแผลคือความจริงยิ่งเคว้งคว้าง
ความรู้สึกที่อ้างว้างช่างหนักหนา
อันมิอาจก้าวข้ามกาลเวลา
กลางมหานทีที่เวิ้งว้าง

หรือความถี่ความเหงาเราต่างชั้น
ทะเลท้องฟ้ากั้นเธอ-ฉันห่าง
ยอมจำนนเรียนรู้สู่การเดินทาง
และปล่อยวางความเหงาที่ร้าวราน

M.