[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

ก็เคยเป็น“บุคคลทั่วไป” ในกาลก่อน ครั้งอ่านกลอนซึ้งซาบ ตราบกระตุ้น- ปลูกสร้างแรงบันดาลใจ แบบไร้ทุน- เริ่มจากสุญ วิชา หาไม่มี หากมุ่งมั่นค้นคว้า มิช้าดอก ใหม่ก็ลอกเลียนแบบ แนบเนียนถี่ ใช้ครูพักลักจำ นำทางซี คำเช่นนี้ ใช้แบบไหน จดใส่บันทึก ทั้งรูปแบบสัมผัส สำบัดสำนวณ ถ้อยรัญจวน ฤาไฉน ใคร่ตรองตรึก เฝ้าหมั่นเขียน อย่าท้อ ขอรำลึก- ยิ่งฝนฝึก ยิ่งสรรคม เหมาะสมคำ จินตนาการ สิ่งสำคัญ นั้นมิน้อย ทั้งอ่อนช้อย ถ้อยชัดคม สมลือร่ำ อย่าพะวง หลงตาม งามลำนำ จนหลุดคว่ำคะมำหงาย ความหมายเพี้ยน เขาเรียกกลอนพาไป ไร้ทางทิศ กานท์ลิขิต งามใด ไซร้มิเปลี่ยน- ความหมายสื่อ เช่นไรไม่วกเวียน มุพากเพียร เจียนวจะ จาระไน ขอเชิญชวนผู้ชื่นช้อยร้อยอักษร อย่านิ่งนอนเขียนสมัคร รักฝันใฝ่- ช่วยธำรง สืบซ้อง ร้อยกรองไทย เกริกเกรียงไกร ก้องกังวาน ชั่วกาลกัลป์ …เรียนเชิญผู้รักในร้อยกรองไทยทุกท่าน ไม่ว่าท่านจะมีความรู้ความสามารถ ระดับไหน - ในระดับเริ่มต้นผู้อยากเรียนรู้ อยากฝึกหัดเขียนระบายสิ่งที่อยู่ในใจ อย่างสุนทรีมีสไตล์ พื้นที่ตรงนี้เปิดกว้างให้กับท่าน อย่าอายอย่ากลัวเขียนผิด เขียนไม่เพราะ ผิดเป็นครูนี้จริง เราเรียนรู้ข้อผิดพลาด แล้วนำมาปรับปรุงแก้ไขใหม่ให้ดีขึ้น นั่นคือการเรียนรู้ และท่านสามารถสอบถาม เพื่อนสมาชิกท่านอื่นได้เสมอที่พร้อมจะให้ คำแนะนำหรือให้ความรู้กับท่าน หากท่านควรเปิดใจกว้างที่จะรับคำแนะนำ ทั้งบวกและลบ ท่านจึงจะพัฒนาขึ้นได้ - ในระดับครูบาอาจารย์หรือผู้เชี่ยวชาญทางภาษา ท่านสามารถนำผลงานมาลง เพื่อเป็นวิทยาทาน แด่ผู้สนใจค้นคว้าศึกษา หรือเขียนบทความให้ความรู้ ความเข้าใจที่ถูกต้องในการใช้ภาษาไทย ซึ่งจะเป็นประโยชน์แด่ อนุชนคนรุ่นหลังต่อไป ด้วยความเคารพ โซ…เซอะเซอ 3 ธันวาคม 2569 ป.ล. ที่ผมเขียนเรื่อง…ครูพักลักจำนี้ คือให้นำเอากลอนที่ชอบมาวิเคราะห์ว่า ทำไมกลอนนี้จึงไพเราะซาบซึ้งใจ แล้วนำเอาหลักมาใช้      เช่นมีการยกอุปมาอุปไมย จึงทำให้      สื่อความหมายกินใจ      ลักษณะการใช้สัมผัสต่างๆ      ไม่ว่าจะสัมผัสอักษรหรือสัมผัสสระ      ตำแหน่งที่ลงสัมผัสทำให้กลอนไหลลื่น      มีจังหวะจะโคนที่ลงตัว      เสียงสูงต่ำที่ใช้นอกเหนือจากที่กำหนดใน      ฉันทลักษณ์ เหมือนโน๊ตในดนตรีทำให้      เกิดความไพเราะต่างกัน      ความพิถีพิถันในการเลือกใช้คำ      ที่ตรงใจ ถ้าให้ดีใช้คำพื้นๆที่ใช้ใน      ชีวิตประจำวัน      ไม่จำเป็นต้องใช้ศัพท์เลิศหรูแต่อย่างใด      พยายามอย่าใช้คำซ้ำๆ ในกลอนบท      เดียวกัน ยกเว้นเจตนาจะย้ำความหมาย เป็นต้น      เหล่านี้คือข้อสังเกตส่วนตัว      …ก่อนอื่นต้องขอออกตัวว่า มิใช่ผู้มีความรู้      ความเชี่ยวชาญด้านภาษาไทยเลยแม้แต่น้อย      เป็นคนธรรมดา ทำงาน มิได้มีอาชีพครู      ด้วยซ้ำ      เรียนภาษาไทยตามระบบการศึกษา      แถมตอนเรียนไม่ค่อยให้ความสนใจอีกต่างหาก      มาหัดเขียนกลอนตอนอายุมากแล้ว      (ตอนนั้นแบบ Midlife Crisis      ต้องการหาความหมายในชีวิต แล้ว      เกิดความคิดว่าอยากเขียนกลอน      ก็เลยเป็นจุดเริ่มต้น แล้วก็หยุดไม่ได้      มาจนทุกวันนี้) เกรงว่าท่านจะเข้าใจผิด คือมิได้สนับสนุนให้ ไปลอกเลียนข้อเขียน ความคิดของผู้อื่นมาใช้ แบบโต้งๆ แบบนี้จะเข้าข่ายการลอกเลียนแบบ “Plagiarism” ซึ่งมีความผิด การยกข้อความของผู้อื่นมาใช้ควรระบุใน ”…….” เพื่อให้รู้ว่ามิใช่ข้อเขียนของท่าน และควรระบุที่มา เพื่อให้เครดิตกับผู้เขียน ที่แท้จริงด้วยครับ