เหมือนคมมีดกรีดใจหมายตัดขั้ว
ตามืดมัวมองทางยังต้องเพ่ง
ใจเป็นนายกายจึงอึ้งวังเวง
มันคว้างเคว้งกล้ำกลืนฝืนน้ำตา
ทางรักที่แคบเกินเดินลำบาก
เมื่อเธออยากแยกไปอย่างใจกล้า
ทางเลือกเดียวของฉัน ~ กลั้นใจลา
เร็วหรือช้าต้องพร้อมยอมอยู่ดี
ฉันคงทำใจได้ในไม่ช้า
โดยกลับมาหยิ่งรักในศักดิ์ศรี
แม้ใจเหมือนโดนหลอมไฟพร้อมพลี
เธอไม่มีอุทธรณ์เพื่อผ่อนปรน
ถ้าโชคดี...ฉันคงไม่ตายสนิท
เริ่มชีวิตเริ่มรักได้สักหน
ถ้าโชคดี...คงจะหายคลายทุกข์ทน
กลับเป็นคนยิ้มง่ายได้อีกครั้ง

ยอมแพ้แล้ว ง้อไม่สำเร็จ





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า