"ถ้ามิอยากไปใจไยมิหวน
ไม่ทบทวนความผิดคิดให้ทั่ว
ด้านฉันพร้อมยอมปรับ...รับหวาดกลัว
เลิกพูดยั่วโมโหโง่ก็ยอม"
สมองคิดร้อยหนวนเช่นนี้
ของพังที่ซ่อมได้ยังได้ซ่อม
แต่สัมพันธ์คลอนแคลนแสนตรมตรอม
ทั้งที่พร้อมซ่อมปรับ ~ กลับปล่อยพัง
"วันหนึ่งคงพบคนที่ดีน่ารัก
การเว้นวรรคส่อเค้าเหงา ~ ไร้หวัง
แค่คิดใจเจียนอาจขาดพลัง
การหายใจอีกครั้งยังยากเกิน"
สมองคิดร้อยหนวนเช่นนี้
ไม่มีดีในเรื่องเคืองห่างเหิน
สุดทางรักรักห่างย่อมหมางเมิน
แยกทางเดินอนาคตคงหมดแล้ว






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า