เหมือนพวกเห็นใครล้ม ขย่มซ้ำ แก๊งละยำ นั่งตาขวาง ข้างถนน คือชื่นชมหรือแอบด่า หนอหน้ามน พวกมิจนตรอกแถ แพ้ไม่เป็น พอตกดึกกึกก้อง ร้องหวนโหย ฉ่ำชื่นโชย พร่างฟ้านัยน์ตาเห็น ท่ามกลางเพริศแพร้วจันทร์ คืนวันเพ็ญ ยะเยียบเย็น เสียงเห่าหอน ออดอ้อนจันทร์ …คำชมน้องวิภาวี นี้ฟังดูแปลกๆนา…หึหึ โซ…เซอะเซอ 25 ธันวาคม 2568 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
29 กรกฎาคม 2026, 08:41:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: …จ้อยหาย… (อ่าน 17988 ครั้ง) |
| ||||||||||
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
Email:
