กลับเข้าบ้าน ทีไร ใจเต้นตึก
แสนระทึก นึกหวั่น สั่นเข้าไส้
เตรียมอาวุธ สุดโหด โปรดเห็นใจ
อีกทั้งไม้ หน้าสาม ง่ามสติ๊ก
หาเรื่องได้ ทุกวัน จนฉันเบื่อ
จะทำเสื้อ สามารถ พลาสติก
อีกทั้งโล่ ประกาศก้อง เลือดนองซิก
ปลัดขิก เอาไม่อยู่ ยอมสู้ตาย
พันทอง
ครั้น..พี่ยา ยินข่าว ว่าสาวเจ้า
รวดร้าวเร้า-รุมจินต์ มิสิ้นสาย
สะอื้นแสน โศกี ไม่คลี่คลาย
ทั่วทั้งกาย ลายพร้อย รอยทุบตี..
..ทุกห้องทรวง ห่วงนง แสนสงสาร
สุดร้าวราน ร้อนรน จนเหลือที่
อยากเป็นยา ทาแผลใจ ให้คนดี
ดับโศกี กลางจินต์..ยุพินลง
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
