ขอเตือนน้องลูกหลานในบ้านนี้
จงอย่ามีรักร้ายให้คลายปลื้ม
รักด้วยความสงสารดั่งการยืม
มิดูดดื่มดั่งใจ,ไวจืดจาง
ความสงสารจะปิดบังความบกพร่อง
จะขัดข้อง,หงุดหงิด,ดั่งผิดข้าง
ทัศน-คติ,ปริ,บอบบาง
รสนิยมคนละอย่างไม่สร่างซา
เพราะอยู่กันนานไปมันไม่รับ
ไม่ซึมซับ,แตกแยก,ดั่งแปลกหน้า
คุยกันไม่รู้เรื่องขุ่นเคือง,คา
ทั้งต่อว่า,ด่าทอ,ไม่ขอเจอ
จงรักคนที่ใจเรายอมรับ
และซึมซับ,สมถะ,อยู่เสมอ
อยู่อย่างมิตร,สะกิดเตือน,ดั่งเพื่อนเกลอ
พี่เสนอ,เธอสนอง,ประคองกัน
แต่ถ้าใครมีรักประจักษ์จิต
ด้วยสงสารมิ่งมิตรสนิทนั่น
ทัศน-คติ,ผลิดอกพลัน
รสนิยมเทียมทันอย่างมั่นใจ
พร้อมด้วยรัก,สงสาร,เจือจานเจ้า
รักด้วยเข้าใจกันมิหวั่นไหว
พร้อมด้วยรักภักดีมีห่วงใย
ก็จงเก็บรักไว้แนบใจ เทอญฯ
“ไพร พนาวัลย์”
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
