[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[พยัญเสมอ]

ความเห็นผิด

การผิดพลั้งทั้งรู้อยู่ว่าผิด
ยังอาจคิดแก้ไขให้หายหมอง
กลับคืนสู่แนวธรรมตามทำนอง
ที่ถูกต้องถ่องแท้แม้ผิดไป

การผิดพลั้งทั้งไม่รู้อยู่ว่าผิด
ทั้งกลับคิดกลับเห็นเป็นสดใส
ว่าถูกต้องชอบธรรมย้ำจิตใจ
จะหาใครไหนเล่ามาเฝ้าเตือน

เข้าใจผิดคิดเห็นว่าเป็นถูก
ย่อมจะผูกพันจิตติดเป็นเงื่อน
ให้แลเห็นเป็นดีมิมีเลือน
คอยเฝ้าเยือนตอกย้ำทำอย่างเดิม



         มิจฉาทิฏฐิ  หรือความเห็นผิด เข้าใจผิด คำพระท่านว่าเป็นอกุศลกรรมที่ร้ายแรงกว่าข้ออื่นๆ
ผู้ที่ละเมิดพระธรรมคำสอนทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจนั้นวันหนึ่งย่อมมีโอกาสกลับตัวใจได้  ที่เป็นเช่นนี้
เพราะขณะที่ทำผิด ผู้นั้นก็รู้อยู่แก่ใจว่าทำผิด  และยอมรับว่าตนเองผิด  คนเช่นนี้แม้ทำผิด
แต่วันหนึ่งก็ย่อมมีวันเลิกหรือสำนึกกลับตัวได้
         ผิดกับคนที่ทำผิดทั้งไม่รู้ว่าตัวผิด  ซ้ำร้ายกลับเข้าใจว่าสิ่งที่ทำไปนั้นถูกต้องชอบธรรมและดีงาม
ความคิดที่ว่าสิ่งที่ตัวทำคือสิ่งที่ถูกต้อง เป็นความดีจะยิ่งส่งเสริมให้ผู้นั้นทำผิดเรื่อยๆโดยที่ไม่รู้ตัวว่าผิด และไม่รู้สึกละอาย(กลับภูมิใจแทน)
และเมื่อไม่รู้ตัวว่าผิด แต่กลับเข้าใจว่าถูก  ผู้นั้นจะไม่มีวันกลับตัวได้จากความผิดเลย เพราะเขาไม่รู้ว่าผิดนั่นเอง
นี่คือโทษที่ร้ายแรงของมิจฉาทิฏฐิ  หรือความเห็นผิด เข้าใจผิด  คำพระท่านบอกว่ามีโทษร้ายแรงว่าอกุศลกรรมข้ออื่นๆ

เห็นมุนีนอยแต่งกลอนแบบคติธรรมก็เลยนึกอยากจะแต่งบ้าง

                           Orion264(มือขวา)
                           ๔  มิถุนายน ๒๕๕๖