๐มิอาจกล่าวเทียบไท้ ทุกธรา
เพียงราษฎร์เรียนวิชชา ฉาบฟ้า
กะพร่องกะแพร่งพา โคลงแผ่ว
ยังห่างชั้นกวีกล้า เกียรติก้องกรุงไกร
(ปล.ธรา=โลก, แผ่นดิน สุธี=นักปราชญ์)
๐เมื่อท่านได้แนะเน้น บทนำ
ผมจะลองร่ายรำ เริ่มต้น
พร้อมบรรจบโคลงสัม- ฤทธิ์แนบ ท้ายนา
เชิญท่านประดิษฐ์คิดค้น เรื่องให้คมคาย
(๑)๐เมื่อรักรายเริ่มเร้า รมณีย์
นั่นวิหคเปลี่ยนพงพี ภาพเพี้ยน
ชี้ไม้ย่อมไม้มี มติหนึ่ง
รักรุทธ์กระมิดกระเมี้ยน ต่างอ้างต่างมอง
(ปล. รุทธ์ เป็นคำกริยาแปลว่าดับ
)...........................................
(๕)หลังพิจารณ์พินิจเนื้อ นัยฤดี
กระจ่างแล้วจึงมี รักไซร้
หลงรูปอาจบังฉวี วิโรจน์
รูปเปลี่ยนรักอย่าให้ เปลี่ยนปลื้มเป็นขมฯ
(อ้าวเชิญท่านคนธรรพ์วาดลวดลายเลยขอรับ เอ้า.........ปี่กลองเตรียมเชิด..........
)(แก้ไข:เชิญท่านอื่นๆร่วมฝึกฝีมือได้เลยครับ กระผมจะรอชื่นชมอรรถรส อิอิ)
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
