๐แสงสุรีย์สีส้มค่อยห่มหล้า ส่งจันทราเข้าพักหยุดหักโหม
ดวงดาราร่วงลี้ราตรีโน้ม ค่อยประโคมอรุณรุ่งฉาบกรุงไกร
๐สรรพสัตว์สลัดกายให้คลายหลับ แล้วตื่นรับแสงสว่างพร่างพราวใส
เดินดั้นด้นบนทางที่สร้างไว้ หวังว่าในวันหนึ่งถึงฝันตน
๐สองข้างทางบางครั้งก็พลั้งพลาด หนามทิ่มบาดบาทาพักตราหม่น
เจอหลุมหล่มเลนบังยับยั้งชนม์ สาละวนควานทิศที่ปิดทาง
๐ต่างเร่งไขว่เร่งคว้าประดาฝัน ต่างมุ่งมั่นหมายใจเจอชัยบ้าง
หลากเพศพันธุ์วรรณะหลากระวาง พาสรรพางค์พุ่งเพื่อพบเครือคำ
๐ฉันกลับเหนื่อยหน่ายแหนงตะแคงหน้า อยากจะพาชีพพบประสบฉ่ำ
อยากนั่งพักพลิ้วเพลงบรรเลงพรำ อยากดื่มด่ำ"ดอกเกษียณ" อย่างเธียรไทยฯ
ป.ล.
คำ(น.) = ทองคำ
ประสพ(น.)= การพบ, การเกิดผล
ประสบ(ก.)=พบ,พบปะ
เธียร=นักปราชญ์
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
