จึงต้องจำจากลาหนีหน้าเจ้า
ขืนมัวเมาตายแน่สุดแก้ไข
รู้ทั้งรู้เจ้าชังยังร่ำไร
รีบจากไกลดีกว่าไม่บ้าบอ

หักห้ามใจหลายวันจิตหวั่นไหว
มิอยากไกลคนดีนี่เลยหนอ
เพื่อตัวเจ้าก้าวหน้าไม่รารอ
จึ่งเพียงพอแค่นี้ นะที่รัก
“ไพร พนาวัลย์”
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
04 กุมภาพันธ์ 2026, 06:12:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: ร่ำไร (อ่าน 2870 ครั้ง) |
| ||||||||||