เพดานฟ้ามีดาวระยิบระยับ
มีคนสองคนนั่งนับ . .. อยู่ใต้เพดานฟ้า
นึกอยากให้มีดาวตก ~ ฝนดาวก็พรั่งพรูลงมา
คนสองคนต่างอธิษฐานของพรจากฟ้า . .. ปรากฏว่า “คำขอตรงกัน”
อาจเพราะความรักคือโลกใบเล็ก ~ เล็ก ที่ฉันสร้างขึ้นมา
กว่าจะรู้ตัวว่ากำลังจมน้ำตา . .. ก็หมดแรงฝัน
เพดานฟ้าไร้ดาวตก ~ มีแต่น้ำค้างรินปรก . . เมื่อโลกลับแสงตะวัน
ต่อให้มัจจุราชกำลังจะหยุดลมหายใจของฉัน . . คงไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น . .สำหรับเธอ~*
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
