ชื่อบทกลอน : รอสัญญา..วันวาเลนไทน์
ผู้แต่ง : ประภาคาร
เธอบอกว่า..ให้เตรียมตัวไว้..
แต่ไม่บอกว่าเมื่อไหร่ จะมาหา
แว่ว..แว่ว ว่าจะเป็น สิบสี่ กุมภาฯ..
ฉันก็..ตั้งหน้าตั้งตา..รอ
นิ้วนางข้างซ้ายยังว่าง
และยังอ้างว้าง..อย่างติดต่อ
เคยถามใจ..ว่าเหตุใด ไม่เคยพอ..
กับคำวอนขอ ของใครใคร...
มาตรฐานความรัก..สูงเกิน
ใครผ่านมาเล่นเพลินเพลิน..คงไม่เอาไว้
ถ้าหากรักฉัน..ต้องรักให้หมดใจ
รักที่มามา..ไปไป..ฉันไม่ต้องการ
กุหลาบแดงช่อโตโต..
จากหนุ่มคนโก้ พร้อมกับคำหวาน
แต่ใจไม่เคยสะทก..สะท้าน
เพราะว่าคำหวาน..ทำให้ฉัน..งง
กลับมานั่งรอคอยดอกหญ้า..
ดอกเล็กเล็ก จากชายป่า..ชื่อว่า”ทุ่งหมาหลง”
คิดเอาเอง..ว่าสัญญาของเธอจะมั่นคง
แม้ว่า..ปีนี้ปีชง..ฉันอาจจะเป็นคนโชคดี
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
