เมื่อความเที่ยงแฝงในความไม่เที่ยง
เธอจึงเลี่ยงโยนผิดก่อนคิดหนี
ทนอยู่อย่างหมองหม่นคอยคนดี
คอยคนที่ไปลับไม่กลับมา
ดาว อาชาไนย
เธอจึงเลี่ยงโยนผิดก่อนคิดหนี
ทนอยู่อย่างหมองหม่นคอยคนดี
คอยคนที่ไปลับไม่กลับมา
ดาว อาชาไนย
ไม่ได้หายไปไหน
แค่อยากลองใจ . .. จึงแกล้งหนีหน้า
อยากรู้ว่าความรักยังดีอยู่ไหม ~ หรือเธอจะเปลี่ยนใจเมื่อฉันคิดลา
อย่าขี้แยไปเลยน่า . . . ฉันก็กลับมาแล้วนี่ไง~*
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
