.jpg)
...............
จากลำพูสู่ฝันวันมืดมิด
ยังมีแรงแสงสถิตให้คิดถึง
จากหิ่งห้อยร้อยระย้าช่างตราตรึง
ซึมซับซึ้งถึงวลี..ที่รำเพย
จากลำพูสู่ฝันวันมืดมิด
ยังมีแรงแสงสถิตให้คิดถึง
จากหิ่งห้อยร้อยระย้าช่างตราตรึง
ซึมซับซึ้งถึงวลี..ที่รำเพย
"บ้านริมโขง"
เมื่อรำเพยเผยช่อละอออ่อน
ดั่งเว้าวอนหิ่งห้อยจ๋า..อย่าเมินเฉย
แม้นไม่เทียมลำพูหวาน..อย่าผ่านเลย
โปรดชิดเชยกันบ้างในบางคืน
เหงา..แสนเหงาเงาจันทร์ผันกระทบ
ลมสงบเงียบสนิททนจิตฝืน
ข้างลำพู... รำเพยหม่นทนต้นยืน
แอบสะอื้น..รอหิ่งห้อย..จนน้อยใจ
แซมค่ะ
ละลายเหงาด้วยภาพของหิ่งห้อย
อย่าอ้อยสร้อยบ่อยนักจะได้ไหม
โตแล้วนะรำเพย.. มิเยาว์วัย
แล้วหิ่งห้อยจะไป...แนบแก้มนวล...
...ส.เชื้อจันทร์...
๗ ต.ค. ๕๕
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
