๐ ก้อนฟ้าอันต่างเวิ้ง ลอยวน
แลล่วงห่วงพิกล ก่อนใกล้
เคยชิดสนิทชน ทรามชื่น
บัดห่างร้างแรมไร้ ร่วมไม้ชายเรือน
๐ ดาวเกลื่อนเหมือนเกลื่อนแกล้ง แสงดาว
เย้ยยก อกเปราะราว ร่างร้าง
กระพริบลิบลิบยาว เหยียดย่อ
ดึงจิตคิดเคว้งคว้าง ค่อนคว้าเพียงความ
๐ ทุกยามถามทักท้วง ทรวงใน
ถามทั่วในหัวใจ สี่ห้อง
รักหญิงยิ่งกว่าใด หทัยแน่ ตอบนา
คือสัตย์บุรุษร้อง ร่ำเอื้อนเตือนตัว
๐ หวาดกลัวกลัวห่างนี้ เนานาน
หวาดหวั่นว่าวันวาน หว่านล้อม
ผู้ใกล้ใคร่นงคราญ ครวญแย่ง
รักหรี่นี้คงพร้อม ดับสิ้นรอยทรวงฯ
ท่านอริญชย์ ร้องไห้กับเดือน งั้นผมขอ ร้องไห้กับดาว หล่ะกัน..อิอิ
ปล.เพลงเก่าๆฟังแล้วเสนาะดีน่ะครับ...





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า