หอมทุเรียน เวียนมา ตั้งห้ารอบ
อยากจะหอบ ทั้งหมด ขึ้นรถเก๋ง
เปิดกระเป๋า เห็นถุงยา พากริ่งเกรง
ความดันเร่ง อาจตาย ว้าย! อยากกิน
เฮ้อ...
พี.พูนสุข
ภาพต่อไปค่ะ
โอ้ความรักประจักษ์แท้แม้ลิงจ๋อ
เคียงพะนอคลอชิดให้อิจฉา
เห็นคราใดให้ช้ำหลั่งน้ำตา
โถอกข้าน่าอนาถขาดคู่รอ
เกิดเป็นคนทนทุกข์สิ้นสุขศรี
ชาติหน้ามีนี้ไซร้ใคร่เป็นจ๋อ
อยู่เคียงร่างข้างนวลชวนเคล้าคลอ
งามแท้หนอจ๋อน้องผ่องอำไพ...
" บูรพ์ "
ป.ล.กรุณาช่วยลงภาพต่อไปให้ด้วยคะรับ..
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
