เป็นสาวแซ่ แร่รวย สวยสะอาด
ก็หมายมาด เหมือนมณี อันมีค่า
แม้นแตกร้าว รานร่อย ถอยราคา
จะพลอยพา หอมหาย จากกายนาง
อันตัวต่ำ แล้วอย่าทำ ให้กายสูง
ดูเยี่ยงยูง แววยังมี ที่วงหาง
ค่อยเสงี่ยม เจียมใจ จะไว้วาง
ให้ต้องอย่าง กริยา เป็นนารี ฯ
กลอนสุนทรภู่ บางตอนจาก "สุภาษิตสอนหญิง"
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
