สักวา หน้าฝน ทนนอนเดี่ยว
ช่างเปล่าเปลี่ยว ฤทัย จนไหวหวั่น
น้ำค้างพรม ลมพัด สะบัดพลัน
จิตใจนั้น เหลวแหลก พังแตกยับ
ทั้งสี่ห้อง หัวใจ เลือดไหลท่วม
สุดจะอ่วม อรทัย ให้ตกอับ
ทุกเศษเสี้ยว รู้ไหม ไร้แรงรับ
ฤทัยดับ ครั้งใหญ่ ใกล้แล้วเอย
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
20 มิถุนายน 2026, 08:30:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: สักวาจวนจะหลับ (อ่าน 17709 ครั้ง) |
| ||||||||||
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
Email:
