.jpg)
เหม่อมองป่าคอนกรีตอันซีดเศร้า
ระริกเร่าไอแดดที่แผดผ่าน
นั่งในห้องกล่องเหลี่ยมเหงียมอาการ
ง่วนกับงานงกเงิ่นแลกเงินตรา
ทุกเช้าเย็นเป็นมดกระถดก้าว
ทิวแถวยาวทางเทียวราวเรียวป่า
ยัดทะนานกันในรถไฟฟ้า
เทียวไปมาทุกผู้ดูเดียวดาย
อยู่ห้องแคบแออัดบ้านจัดสรร
ผ่อนนับกัลป์รำไรไร้จุดหมาย
เป็นที่ซุกหัวนอนพอผ่อนคลาย
ถึงสบายหากแห้งกว่าแล้งดอย
เป็นมดเมืองเรืองล่องในกล่องเหลี่ยม
ใจแห้งเกรียมกว่าเหงากลางเศร้าหงอย
ฝันเห็นป่าพนาไพรใจรอคอย
พักร้อนหน่อยปีนี้จะรี่ไป
จะชมป่าชื่นปอดและปลดปล่อย
จะขึ้นดอยเยี่ยมดูยอดภูได้
จะลุยคลองน้ำคล่องคะครึกไคล
จะสูดไออ้อยอิ่งทิ้งเหงาเอย
กามนิต, ๓๐ พ.ค.๕๕
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
