โอ้บวชชีหนีช้ำกำสรด
แต่ไม่หมดรสใจอาลัยหลอน
ทุกคืนค่ำพร่ำหาด้วยอาวรณ์
ลืมคำสอนสมรจำแต่คำรัก
ยากพ้นทุกข์รุกโรมยิ่งโทรมเพิ่ม
เสมือนเติมตัณหาอุราหนัก
ยิ่งช้ำหมองครองระทมเศร้าตรมนัก
แถมวงพักตร์ลักขณาพาซวดโทรม...
-บูรพาท่าพระจันทร์-
สุดแสนช้ำ กำสรด งดเรื่องรัก
ด้วยอกหัก รักร้าว คราวหักโหม
ถ้ามีชาย ตามมอบ ปลอบประโลม
แม้ใจโทรม เพียงใด ใฝ่ฝันปอง
อันความทุกข์ รุกเร้า เข้ามาแทรก
ใจจึงแตก แหลกราญ กลับพานหมอง
ปวดเหลือหลาย คลายหม่น จนช่ำชอง
เรามาหลัง นั่งจ้อง มองเพียงเดียว
ด้วยอกหัก รักร้าว คราวหักโหม
ถ้ามีชาย ตามมอบ ปลอบประโลม
แม้ใจโทรม เพียงใด ใฝ่ฝันปอง
อันความทุกข์ รุกเร้า เข้ามาแทรก
ใจจึงแตก แหลกราญ กลับพานหมอง
ปวดเหลือหลาย คลายหม่น จนช่ำชอง
เรามาหลัง นั่งจ้อง มองเพียงเดียว
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
