อ่านสำนวน ครวญกานท์ คำหวานอาบ
กลอนกำซาบ ฉาบตาล มิพาลกร่อย
พจนาภาษาศิลป์ ถวิลคอย
เธอเรียงร้อย ขานคม สมกวิน
มิได้เยินยอเจ้า นะสาวเอย
ทุกถ้อยเปรย เชยชม อารมณ์ศิลป์
ได้รู้ทาง วางเด่น เช่นศิลปิน
แม้นอยู่ถิ่น พงพนา ใช่พล่าเลือน...
"สุนันยา"
ซึ้งยิ่งนัก ไมตรี ที่มอบให้
ขอรับไว้ด้วยดี มิมีเลื่อน
แต่งไม่เก่ง พอได้ ไม่บิดเบือน
ถ้าเก่งเหมือน สุนันยา ท่าจะดี
แต่งได้หวาน ซ่านซึ้งตรึงดวงจิต
อ่านแล้วคิด คล้อยตาม งามวิถี
ยิ่งกลอนรัก หยดย้อย ร้อยวจี
อ่านทุกที เคลิ้มหลับ กลับสบาย
พันทอง
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
