นิยามรักตักใส่จานข้าวขาว
เติมน้ำตาเพชรพราวสกาวใส
กินและดื่มลืมโลกโศกสุขใด
กล้าไหมใจจึงรักสลักทรวง
นิยามรักปักลงเป็นพงหนาม
แหลมคมตามห้องหับถนนหลวง
เป็นอาภรณ์กรีดผิวเป็นริ้วรวง
ทิ่มทุกท่วงก้าวเธอผู้เผลอรัก
กามนิต - ๒๗ มี.ค.๕๕
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
29 กรกฎาคม 2026, 04:45:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: มาแต่งกลอนให้ครบพันบทกันดีกว่า ภาค๒ รับปี ๒๕๕๕ (อ่าน 417886 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า