แม้มิอาจจะออกข้างนอกได้
อยากอยู่ในกะลาหลับตาฝัน
มิรู้ว่าฟ้าไกลอยู่ไหนกัน
ทุกทุกวันสุขใจไม่ระอา
ในโลกมีถมไปฉันไม่รู้
ประมาณดูก็จักมากหนักหนา
แต่สิ่งหนึ่งซึ่งฉันมั่นอุรา
คือรู้ว่าทุกวันฉันรักเธอ
ดาว อาชาไนย
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
06 พฤษภาคม 2026, 01:34:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: สงสารกบในกะลา (อ่าน 23569 ครั้ง) |
| ||||||||||