แม้มิอาจจะออกข้างนอกได้
อยากอยู่ในกะลาหลับตาฝัน
มิรู้ว่าฟ้าไกลอยู่ไหนกัน
ทุกทุกวันสุขใจไม่ระอา
ในโลกมีถมไปฉันไม่รู้
ประมาณดูก็จักมากหนักหนา
แต่สิ่งหนึ่งซึ่งฉันมั่นอุรา
คือรู้ว่าทุกวันฉันรักเธอ
ดาว อาชาไนย
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
21 มีนาคม 2026, 10:40:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: สงสารกบในกะลา (อ่าน 22426 ครั้ง) |
| ||||||||||