รักเข้ากระดูกดำ

ตราบขุนเขา ยืนยง ดำรงมั่น
               มิไหวหวั่น แรงลม คมแดดเผา
               ตราบนั้นฉัน มั่นคง ต่อนงเยาว์
               ไม่บรรเทา ผันแปร แม้ธุลี

                  ตราบอาทิตย์ ขึ้นสู่ บูรพา
               ท้องเวหา ราตรี มีศศี
               ตราบนั้น ฉันบูชา กัลยาณี
               ขอภักดี ผูกพัน จวบวันวาย

                  ให้ทะเล ทั่วถ้วน ล้วนเหือดแห้ง
               ธารทุกแห่ง แล้งขอด ตลอดสาย
               น้ำใจฉัน คงเหลือ-เฟือมากมาย
               มิสูญหาย ถอยถด สักหยดเชียว

                  มดปลวกใด สัมผัส กัดโฉมศรี
               ฉันจะบี้ ให้ตาย หลายหลายเที่ยว
               ใครทำเธอ หงุดหงิด แม้นิดเดียว
               จักเข่นเขี้ยว เกรี้ยวโกรธ ถึงโคตรมัน

                  รักของใคร มัวเมา หนักเท่าไหน
               ก็คงไม่ คลุ้มคลั่ง ดั่งตัวฉัน
               มิเห็นหน้า จอมขวัญ วันสองวัน
               ทุกข์โศกศัลย์ แดดิ้น แทบสิ้นใจ