กว่าจะพบ รองเท้า เข้ากับเท้า
ใส่แล้วเบา สวมสบาย ดังใฝ่หา
ผ่านเนิ่นนาน เสาะค้น บนเวลา
จนได้มา คู่นี้ ที่ถูกใจ
ถึงจะเก่า เกินไป เหมือนไร้ค่า
ในสายตา บางคน ดูหม่นหมอง
แต่ตัวฉัน พอใจ ที่ได้ครอง
เป็นเจ้าของ รองเท้า เฝ้าชื่นชม
เปรียบความรัก เธอเป็น เช่นรองเท้า
ที่พร้อมก้าว เคียงกัน ไม่หวั่นไหว
อยู่ร่วมกัน นานเนิ่น เดินคู่ไป
บนเส้นทาง หัวใจ ไร้ทุกข์ตรม
ผู้หญิงดินๆ
สัญญาใจ
คนไก
ใส่แล้วเบา สวมสบาย ดังใฝ่หา
ผ่านเนิ่นนาน เสาะค้น บนเวลา
จนได้มา คู่นี้ ที่ถูกใจ
ถึงจะเก่า เกินไป เหมือนไร้ค่า
ในสายตา บางคน ดูหม่นหมอง
แต่ตัวฉัน พอใจ ที่ได้ครอง
เป็นเจ้าของ รองเท้า เฝ้าชื่นชม
เปรียบความรัก เธอเป็น เช่นรองเท้า
ที่พร้อมก้าว เคียงกัน ไม่หวั่นไหว
อยู่ร่วมกัน นานเนิ่น เดินคู่ไป
บนเส้นทาง หัวใจ ไร้ทุกข์ตรม

สัญญาใจ
คนไก
มีสองเท้า สองใจ ได้ไหมเอ่ย
ลองรักเลย สวมดู เคียงคู่สม
หากสึกเก่า เน่าไป ไม่ภิรมย์
ทิ้งลงจม คูคลอง ไม่ต้องการ
เดินลัดเลาะ เสาะหา หน้าห้างใหญ่
สีสวยไซส์ ดังคาด มาตรฐาน
ทนฟืนไฟ ใกล้พัง หนังหย่อนยาน
เบื่อรำคาญ นานจริง ทิ้งลงคลอง
เปรียบรักเป็น เช่นของ รองเท้าย่ำ
วันยังค่ำ เจ็บจุก ทุกข์เศร้าหมอง
กว่าจะครบ จบชีวิต คิดครอบครอง
ถูกถอดกอง กับพื้น เป็นหมื่นคน
แบบว่า..รักสูงค่ามิใช่ของเล่นอ่ะ

รพีกาญจน์ 59





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า