ปรารถนาแห่งหัวใจคล้ายแก้วพร่อง
คอยเรียกร้องรอเติมเพิ่มสนน
เฟ้นแต่สิ่งเลิศเลอมาเปรอปรน
เต็มครู่เดียวเดี๋ยวร่นดิ้นรนเติม
มองเห็นแต่ความขาดเฝ้าปรารถนา
ร่ำร้องหายาเยียวเทียวส่งเสริม
ลืมตาลองมองใหม่แก้วใบเดิม
จากวันเริ่มเพิ่มขนาด...น่าหวาดกลัว
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
30 มกราคม 2026, 07:29:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: "..แก้วพร่อง..." (อ่าน 5470 ครั้ง) |
| ||||||||||
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
Email:
