เมื่อรู้ว่าภัยบุกรุกมาแน่
จะมัวแต่ยืนดูอยู่เฉยเฉย
อาจกระเด็นไม่เป็นท่า...อย่าช้าเอย
รีบหดหัวอย่าเผยทำเย้ยภัย
ปล่อยเกราะแกร่งแบกมาทำหน้าที่
คุ้มกันตนดูซีดีแค่ไหน
เอาเนื้ออ่อนซ่อนแอบแยบคายไว้
ปะทะแข็งต้องใช้แข็งไปทาน
กระดองครูดแตกบิ่นวิ่นไปบ้าง
ดีกว่าชีพวายวางกร่างต่อต้าน
รอมั่นใจภัยพ้นทนไม่นาน
ค่อยคืบคลานช้าบ้าง ก็ช่างมัน
ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า
