[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[ไผ่เดียวดาย]

ต่อให้ถ้วย เก่าจนสึก ลึกจนแตก
มิอาจแยก น้ำพริกใน ใจของฉัน
หนึ่งเหตุผล คือนิยาม ความผูกพัน
ชั่วนิรันดร์ ให้หวนเห แค่เวลา

ต่อให้แห้ง ก็จะเติม เพิ่มน้ำอีก
ไม่มีหลีก ลองของใหม่ ไม่หรอกหนา
ของสวยงาม ก็แค่ติด ปิดแค่ตา
หมดเวลา เราก็เบื่อ เมื่อเก่าลง

แต่น้ำพริก ถ้วยเก่านี้ ไม่มีแน่
จะผันแปร เบื่อทิ้งไป ไม่มีหลง
รสชาติรัก จะติดตรึง ซิ้งพะวง
เพราะใจปลง หยุดตรงนี้ ที่มีเธอ