เมื่อยามรัก เธอตดมา ฉันว่าหอม
ใจก็พร้อม จะชื่นชม ดมเสมอ
ด้วยหลงใหล กลิ่นรส ในตดเธอ
ยังพร่ำเพ้อ ทุกวัน ว่าฝันไป
ตดกี่ครั้ง หวังดม ได้ชมชื่น
มิอยากตื่น ฟื้นพับ จากหลับใหล
เมื่อเธอตด ออกมา ในคราใด
มันชื่นใจ ฉ่ำจิต มิคิดจาง
เมื่อยามรัก หลากรส แม้ตดเหม็น
แต่ยังเห็น ว่าหอม มิยอมหมาง
อำนาจรัก ผลักดัน มาคั่นกลาง
ให้ปล่อยวาง แล้วเห็น ว่าเป็นดี
อนิจจา เมารส ด้วยตดรัก
จึงขอพัก ใจกาย ไม่หน่ายหนี
ขอดมตด รสรัก ที่ภักดิ์พลี
แม้ชาตินี้ สิ้นลม ก็สมใจ....






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า