เธอคือแรงบันดาลใจให้ขีดเขียน
กุมบังเหียนหัวใจไว้แน่นเหนียว
ขอความรักจากเธอแค่เสี้ยวเดียว
เพื่อเป็นหลักคล้องเกี่ยว...แก่หัวใจ
อย่าให้ฝันตกกระจายในสายหมอก
เพราะเธอไม่รู้หรอก...ฉันอ่อนไหว
ถนอมเสี้ยวแสนดีนี้ตลอดไป
จุดประกายฝันใฝ่...ให้จินตนาการ

เธอ…คือลมพรมคำนำมาอ้าง
เธอ...ถูกวางในฝันวันวาดหวาน
เธอ...ไร้ตนคนหวามยามต้องการ
เธอ...ไม่ขานตอบใครปล่อยให้งง
เมื่อมีใครสร้างฝันวันแจ่มใส
สร้างอารมณ์แล่นไปในประสงค์
จึงต้องวาด “เธอ” ขึ้นยื่นจำนง
เพื่อแต่งองค์ “เธอ” เห็น เด่นในจินต์
ไม่เชื่อหรอกว่ากล้าอยากหารัก
ไม่เชื่อหรอกว่าภักดิ์รักถวิล
ไม่เชื่อหรอกคำเอ่ยเผยรวยริน
ไม่เชื่อหรอก...ให้ดิ้น...กลิ่นเธอครวญ.
เธอ...ถูกวางในฝันวันวาดหวาน
เธอ...ไร้ตนคนหวามยามต้องการ
เธอ...ไม่ขานตอบใครปล่อยให้งง
เมื่อมีใครสร้างฝันวันแจ่มใส
สร้างอารมณ์แล่นไปในประสงค์
จึงต้องวาด “เธอ” ขึ้นยื่นจำนง
เพื่อแต่งองค์ “เธอ” เห็น เด่นในจินต์
ไม่เชื่อหรอกว่ากล้าอยากหารัก
ไม่เชื่อหรอกว่าภักดิ์รักถวิล
ไม่เชื่อหรอกคำเอ่ยเผยรวยริน
ไม่เชื่อหรอก...ให้ดิ้น...กลิ่นเธอครวญ.

"บ้านริมโขง"






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า