อันความรัก ช่างน่ากลัว ชวนหัวหด อย่างเคี้ยวคด หักมุม เหมือนสุ่มกล่อง ขึ้นต้นเป็นลำไผ่ ฝันใฝ่ปอง ท้ายกลับกลายมือสอง บ้องกัญชา รสแรกรักหอมหวาน ปานน้ำผึ้ง ยกเป็นหนึ่ง ซึ้งใจ ให้คุณค่า พอนานไป กลับด้อย ถอยราคา เมินสายตามองเฉี่ยว มิเหลียวแล “ก็รักอ่ะ” ท่องไว้ เตือนใจเสมอ จากแรกเจอ พบรัก ปักตรึงแม่ ทั้งดวงตา รอยยิ้ม พริ้มงามแด หาได้เปลี่ยนผันแปร แค่แก่ลง อาจจู้จี้ ขี้บ่น สับสนบ้าง เผลอหยิบวาง ของหมับ ปั๊บลืมหลง หุ่นที่เคย จันโจษ สะโอดสะอง เสื่อมทรวดทรง หย่อนย้อย คล้อยตามกาล “ก็รักอ่ะ” แม้กลายร่าง เป็นอ่างโอ่ง ยังหวิวโหวง ห่วงหา คราไกลบ้าน ทุกเหน็บแนม ทับถม ระทมราน กี่เนิ่นนาน “ก็รักอ่ะ” พร้อมจะยอม ![]() โซ…เซอะเซอ 6 มิถุนายน 2569 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
09 มิถุนายน 2026, 02:08:AM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: …ก็รักอ่ะ… (อ่าน 1816 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:







ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า