ค่อนข้างรีบสายไปไหมเล่าเอ่อ
เสน่ห์นางตราตรึงถึงขั้นเพ้อ
นอนละเมอนานแล้วกลัวแห้วกิน
แอบมานานพอทีพี่จะบ้า
เดินข้ามฝ่าบ้านไกลไฝ่ถวิล
ตามต่อกลอนอ้อนศัพท์กับยุพิน
อกรวยรินระส่ำทำเคลิ้มไป
คอยดักหน้าดักหลังด้วยคลั่งหนัก
ทรัพย์สินควักเปย์เจ้าเอาเพียงไหน
บ้านป๋าห้าวขายทรัพย์รับเมื่อไร
เปย์ทันใจให้หมดทุกหยดเชียว
กัลมลีเนื้อหอมพร้อมเมื่อไหร่
พวงมาลัยในมือถือจนเหี่ยว
ตัดสินใจเสี่ยงรักอยากกลมเกลียว
อีกนิดเดียวโยนปั๊บเสี่ยรับเลย
Msp.







ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า