มิ่ ง มิ ต ร ข อ ง ฉั น
ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน
20 เมษายน 2024, 12:53:AM *
ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)
 
ผู้เขียน หัวข้อ: มิ่ ง มิ ต ร ข อ ง ฉั น  (อ่าน 9893 ครั้ง)
นานะ
Special Class LV1
นักกลอนผู้เร่ร่อน

*

คะแนนกลอนของผู้นี้ 89
ออฟไลน์ ออฟไลน์

กระทู้: 37



« เมื่อ: 14 มกราคม 2014, 04:24:AM »



มิ่งมิตรของฉัน...
ฟ้าทุกวันเปลี่ยนสีที่ทิศเก่า
ไม้ริมทางบางกิ่ง – ทิ้งใบเบา
แมวขี้เซาอ้อนพักหนุนตักนอน
ลมหนาวพัดโบกพลิ้วโยกทิวสน
กลีบเฟื่องฟ้าแห้งหล่นจนปลิวว่อน
ฤดูกาลหอบหญ้ามารำฟ้อน
ยังยินนิทานกลอน...ก่อนนิทรา

>>
ผ่านฤดูช้ำฤดีมากี่หน
บนถนนความจำยังล้ำค่า
เชื่อว่าโลกใบเหงาสร้างเรามา
เพื่อให้หากันเจอ – เธอที่รัก
เชื่อว่าโลกใบเหงาสร้างเรามา
ให้รู้รัก,รู้ลา แจ้งประจักษ์
ให้พบเพื่อแต่งเติมเสริมช่วงวรรค
เพื่อทอถักไมตรีที่หัวใจ


มิ่งมิตรของฉัน...
ในอ้อมอุ่นตะวันอันไสว
ในราตรีโมงยามข้ามผ่านไป
เธออยู่ในนิยามชื่อ "ความรัก".







ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :

รัตนาวดี, ไม่รู้ใจ, รพีกาญจน์, แป้งน้ำ, D, พลังบุปผา, ไพร พนาวัลย์, คอนพูธน, รการตติ, ชลนา ทิชากร, panthong.kh, muneenoi, บ้านกลอนไทย, ปู่ริน, สุวรรณ, เนิน จำราย, ระบายจันทร์, โซ...เซอะเซอ, แสงไต้

ข้อความนี้ มี 20 สมาชิก มาชื่นชม
« แก้ไขครั้งสุดท้าย: 02 สิงหาคม 2018, 04:51:AM โดย นานะ » บันทึกการเข้า

แค่รู้ว่า ที่ นี่ มี ฉั น แ ล ะ มี เ ธ อ เ ป็ น จุ ด ห ม า ย ข อ ง ค ว า ม ผู ก พั น ก็พอ  ยิ้มแบบรักนะ..

Email:
Powered by SMF 1.1.2 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF
s s s s s