
| กลายเป็นเรื่องที่แม้น.........ผูกพัน กลายกลับเหมือนจากกัน.....นั่นไซร้ เพียงพินิจเงียบงัน............เพราะเหตุ ใดนอ หากแต่ยอมรับได้............มิรั้งอาวร ด้วยชีวิตหนึ่งนี้...............ตัวเรา ชื่นชอบความเงียบเหงา.....ซะแล้ว มันเอิบอิ่มบรรเทา...........ความสงบ หากสิ่งใดคลาดแคล้ว.......บ่ได้อาดูร จะมีหรือมิได้.................มีมา ก็ช่างเถิดราคา...............มิให้ อิสระเวลา....................คือที่ หนึ่งเฮย หลายอย่างอยากสร้างไว้....เพื่อเข้าใจตน |





ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า