[บุคคลทั่วไป]

กด Link เพื่อร่วมกิจกรรม ผ่านFacebook (หรือกดปุ่มสมัครสมาชิกด้านบน)

[โซ...เซอะเซอ]

ผู้หมายปองดวงมาส วาสนา- อาจพลั้งพาพลาดพลัด วัฏสงสาร- อันโดดเดียวปลี่ยวเหงา แสนยาวนาน กว่าสายกานท์เชื่อมชิด สนิทกัน มิแปลกเลยเคยคุ้น ถ้อยสุนทร คำเว้าวอนยังขจ่าง ในหว่างฝัน ยังดื่มด่ำวรรคหวาม งามประพันธ์ แจ้วจำนรรจ์พรรณนา จาระไน เมื่อวัสสามาเยือน เตือนอีกหน ปลิดกังวลจากสุบิน สิ้นสงสัย แม้นเมฆหมอกคลุ้มหาย สลายไป เผยอำไพศศิน ดั่งจินตนา หว่างคุกคามขาบครึ้ม.....ราตรี คลุ้มคลั่งอสุนี-.............บาตร้อง ฝนตกดั่งหามี..............วันหยุด ยังมิอาจพรากพร้อง........หยาดล้ำคำกวี ดั่งเสียงโคลงตัดพ้อ........รำพึง จนเปลี่ยวเหงาดูดดึง........อาตม์ด้อย ตราบอดีตรัดรึง.............พันผูก ยังคร่ำครวญต่ำต้อย........ตีบตื้อฤาไฉน ผิวแผ่วซับเปรอะเปื้อน......นัยนา กรังเกรอะคราบน้ำตา.......ปวดร้าว แม้เพียงหนึ่งทิวา............สัมผัส รักเฮย ตรึงติดอะเคื้ออะคร้าว.......จวบสิ้นกัลปาวสาน ขอจงแปรเปลี่ยนเศร้า.......โศกเป็น- รมย์รื่นสดชื่นเย็น............ดั่งน้ำ คืนสวยส่องพิมพ์เพ็ญ........ขจ่าง ฟ้าเนอ พึงปลอดทุกข์หม่นช้ำ........คลาดแคล้วหทัยเสมอ ในสังคมฉุดยื้อ..............ชิงชัง เพียงหยิบยื่นยินฟัง..........บ่นพ้อ อาจเสริมแต่งพลัง............ชีวิต ปลุกชีพชนม์จากท้อ..........กลับฟื้นคืนแรง ครวญโคลงคราข้องคับ......คืนคลาย- ความเปล่าเปลี่ยวเดียวดาย..เหว่ว้าง เป็นดั่งมิตรสหาย.............หวนสติ คราพินิจควั่งคว้าง............พากย์เรื้องรังสรรค์ โซ...เซอะเซอ 26 กันยายน 2569