ช้างตายปกซากเพี้ยง......พรางตัว คว้าหยิบแค่ใบบัว..........ปิดไว้ เหตุหน้ามืดตามัว..........หลงผิด คิดเฮย อำนาจในมือไซร้...........บิดพลิ้วโทษา ความผิดคิดใหญ่สร้าง.....เวรกรรม หวังกลบมิดมืดดำ..........กลับร้าย ยิ่งปิดยิ่งถลำ...............ลึกปลัก ตมเฮย ตอนจบผลสุดท้าย..........เพียบพร้อมกรรมสนอง คนเราโป้ปดแล้ว...........อวดโชว์ ยิ่งปดคำยิ่งโต..............กว่ายั้ง หน้าแหกเพราะมโน.........พลัดเตลิด ไกลเฮย โดนจับได้ทุกครั้ง...........พูดแล้วลืมคำ โซ...เซอะเซอ 16 กันยายน 2569 |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
17 กันยายน 2026, 04:53:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: โคลง....เมื่อฉันหยุดพัก... (อ่าน 191494 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:






ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า