เช้า, ลมเช้าแผ่วเบาเช้าช้าช้า สนสีฟ้าซ่อนเงาแสงเศร้าหม่น เป็นเช้าที่ฉันเหงาเฝ้าถามตน ละอองฝนหล่นใส่ ต้นไม้ในตา เสียงฝนยังหล่นดัง - ฟังเสียงใจ ลึกลงไป ลึกลงไป.. ได้ยินว่า พบคุณเพื่อร่วมทางบางเวลา (ขอบฟ้าเหตุการณ์) ร่วมชะตา...ร่วมทุกข์...ร่วมสุขปัน อาจเส้นทางยาวไกลไร้สิ้นสุด หรือสะดุดลงกึ่งกลางอย่างแสนสั้น จะหนึ่งปี...หนึ่งเดือน...หรือหนึ่งวัน ความทรงจำหนึ่งนั้นนิรันดร์เนา บนเส้นทางชีวิตอันโดดเดี่ยว ท่ามกลางย่างก้าวคดเคี้ยวคือเปลี่ยวเหงา เหม่อมองฟ้ามืดครึ้มอึมครึมเทา (โซ...เซอะเซอ) ถามหาความเป็นเรา เท่าที่มี นกกระดาษเปียกฝนหล่นตรงหน้า คุณยังไม่กลับมาหาที่นี่ สนามหญ้าฟื้นฟู ดูเขียวขจี พรุ่งนี้อาจข่าวดี.. มีให้ฟัง ฝนระบายลงทางลาดบาทวิถี (ขอบฟ้าเหตุการณ์) เสียงกระวี*กระหวัดหวนทวนความหลัง หอมไอดินกลิ่นหญ้า ละล้าละลัง- ผุดลุกนั่งสับสนกระวนกระวาย คิดเร่งรัดวันเวลาให้มาก่อน ฟุ้งขจรระยาบระยับกระสับกระส่าย หวั่นข่าวดีแอบเร้นเป็นข่าวร้าย (โซ...เซอะเซอ) *กระวี : กวี ...แก้ code สีให้ถูกต้องแล้วนะครับ สังเกตแต่แรกแล้วว่า code สีคงจะเพี้ยน ![]() |
| ชุมชน บ้านกลอนไทย ชุมชนสำหรับคนไทยผู้รักกลอน |
|
20 กันยายน 2026, 10:59:PM
|
|||
|
|||
|
ผู้เขียน | หัวข้อ: ...ชวนชมจันทร์ ปันความหวาน... (อ่าน 5232 ครั้ง) |
| ||||||||||
Email:







ขอบพระคุณ ที่กรุณาเยี่ยมชมนะจ๊ะ :
บันทึกการเข้า